Kan ter içinde sabahi eden
Sensiz gecelerimin gözyaşıdır bu!...
Akıl almaz,
Kalp taşımaz,
Zamanla aşılmaz,
Bir boğumdur nefesimde yokluğun.
Kancasını atalı üzerime yalnızlık;
Elini ayağını çekmiyor hüzün üzerimden.
Arsız kederlere müptelayım şimdi...
Bir tarafı yarım soluğumun,
Bir tarafı eksik solumun,
Bir tarafı kapalı vuslata açılan yolumun,
Gün bitiyor bir şekilde
Hayat telaşının avuntusunda, Sevgili...
Ama gel gör ki;
Gece fena...
Gece cefa...
Gece ceza....
Yalnızlık kırk düğüm atar kirpiklerime.
Uykular firar gözlerimde,
Adın eksilmez sözlerimde,
Kara dumanlar tüter yürek közlerimde,
Ahhh! be sevgili!...
Yer inler,
Gök dinler feryatlarımı!...
Yokluğun vurdukça kalbimin kıyısına.
Tutamam asi gözyaşlarımı,
İçime attıkça yurekten taşan meramımı,
Kainat dinledi de bir sen duymadın.
Yer şahit,
Gök sahit,
Dünya alem şahit,
Kabrin kıblem oldu.
Toprağın şahit, sevgili!...
Gecenin karanlığına yâsımı ortak ettim,
Sabahlar olmadı.
İçimdeki matemden gece utandı...
Alem şahit,
Bir sen duymadın
Feryatlarımı,
Bir sen sevgili!...
Sana bu zamansız gidiş,
Bana yalnızlık yakışmadı.
Bana sensizlik yaramadı... Sensizlik yaramadı sevgili!...
Meryem Akın