KARA EYLÜL!

Ayak çıplak, ıslak zemin. A ?Z alfabenin iki harfi biri başlangıç diğeri son harfi. Aralarındaki uzak mesafelerde olsa bak kavuşmuşlar birbirlerine.! Hüküm verenden değil, hükmedenden ürperirim! Beden serseri gönül sarhoş. Mertçe yazar ve nokta koyarım. Beni üzen ve deli eden taş bağırlılardır? Takvimler yapraklarına sıralamış fırtınaları, kocakarı, çaylak, leylek vs. Şu Eylül yok mu? Eylül, adı batasıca kara fırtına! Yüreğimize ateş olup düştü! Mendilim hala ıslak . İnişleri kalabalık, çıkışları tenya bu yokuşların? Sevdam bana kelepçelenmiş ben sevdama. Anlıma leke değil gözümde tüten ülküm. Kim önüme perde çekerse beddualarım arşa çıkar! Yunus?a nazar edene, Hamza gibi gazabım! Hamza?ya boyun bükene, Yunus?ça sevgim var benim! Ateşin düşmanlığı hiç biter mi suya? Gel utandır, sevdamın üzerine kirli ellerini koyanları? Uykuya hasret gecelerim sarılmış müjdelere! Bana müjde veriyor kanımın pıhtısı, yaralarımın sızısı, gönlümün sevdası ülküm. Bir daha yaşanmayacak kara Eylül fırtınası! Sabır silahımın tetiğinde basılı duruyor işaret parmağım! Ya Allah bismillah Allahu Ekber! Şehit ülküdaşlarımı rahmetle, hayatta kalıp, zindanları taş medreselere çevirenleri saygıyla anıyorum. Ülküyle Esen Kalınız.
Orjinal Köşe Yazısına Git